عبد الجليل قزوينى رازى
465
نقض ( بعض مثالب النواصب في نقض بعض فضائح الروافض ) ( فارسى )
همهء جهان حرامزادگانند و شايستگى تبعيّت « 1 » و نصرت او ندارند شما رافضيان حرام - زادهايد بقول شما » . اما جواب اين نامنصف بىديانت در آنچه گفت كه : « چرا آشكارا نشود ؟ » آنست كه تكرار بسيار ملال افزايد و در مواضع اين كتاب بيان كرده كه خروج مهدى عليه السّلام موقوف است بر نزول عيسى مريم - صلوات اللّه عليه - هر گه كه او از آسمان به زمين آيد اين از غيبت بدر آيد ، و گر او نيايد اين نيز نيايد ، اين جواب آنكس است كه حيات و نزول عيسى را مقرّ است چنان كه مصنّف كتاب ، و امّا جواب آنان كه منكراند نزول عيسى را ؛ در دگر كتب بيان كردهايم كه درين كتاب خلاف با مجبّرانست نه با ايشان . و امّا آنچه گفته است كه : « سيصد و سيزده حلالزاده مىبايند تا او خروج كند » با آنكه بيست و پنج سال دعوى كرده است كه اين مذهب داشته است بارى تعالى عالم است كه يك روز بحقيقت اين مذهب نداشته است اگر نه اين مايه از مذهب شيعت بدانسته بودى كه نگويند كه : موقوف است ظهور امام برين عدد ؛ و در هيچ كتابى از كتب شيعت مذكور نيست ؛ بلكه در اخبار و تواريخ و آثار و ملاحم آوردهاند كه : اتّفاق را آن روز كه مهدى بر در كعبه ظاهر شود سيصد و سيزده مرد معتقد كه از اطراف عالم بحجّ رفته باشند بر وى عهد بندند و بيعت اوّل ايشان درياوند « 2 » و شرحى بداده است كه از هرولايتى و ناحيتى چند نفس باشند بعدد اهل بدر كه با مصطفى بودند ، و اين نه شرطى است از شرايط ظهور امام ، و نه ركنى از اركان خروج او ، و توقّف او بمصلحت است نه انتظار اين عدد كه در عالم ديه هست كه ده چندين شيعت معتقد معتمد معروف بامامت در وىاند منتظر خروج او ؛ تا جان و مال و فرزند فداى او كنند و اين عدد از جملهء علامات ظهور است نه از شرايط خروج است ، و مذهب اينست و اعتقاد اينست كه گفته شد درين معنى . اما آنچه گفته است كه : « اين عدد حلالزاده مىبايند و دليل كند كه رافضيان اين مايه حلالزاده نيستند » اى ناجوانمرد نامنصف بداعتقاد اين مايه از مذهب
--> ( 1 ) - ع « تبعيت » ث : « ببيعت » ب م : « بيعت » . ( 2 ) - ث م ب ح د : « دريابند » .